Support the Radboud Fund

Innovation is generated by free thinkers. They are people with courage. Scientists who come up with ideas that no one has thought of before. They dare to go off the beaten trail, taking bold turns to make the most fantastic discoveries.

The Radboud Fund exists for those people, those scientists, researchers, students, professors and doctor-researchers. Because free thinking, taking turns, taking detours, persevering until you have found that one idea that makes the world a better place, that makes people better... that takes time.

The Radboud Fund finances that time. It finances the resources needed for that. The result? Breakthroughs in cancer research, scholarships for a new generation of scientists, the world's first film of a black hole, a healing environment for sick children.

We can't do it alone. You have a part to play.

Read more Read less
View all
We hoeven kinderen niet te kwellen met ellenlange woordenlijsten, moeilijke lettercombinatie of saaie invuloefeningen. ‘Spelenderwijs leren ze veel sneller lezen’, vertelt psycholinguïst Esther Steenbeek-Planting van de Radboud Universiteit. Met die insteek ontwikkelde de onderzoeker een online game die kinderen spelenderwijs helpt bij het leren lezen. Letterprins is gratis en bestaat sinds 2013. Om de game verder te ontwikkelen, te verrijken met nieuwe onderzoeksinzichten en om het gebruik gratis te houden kun je een bijdrage leveren aan Letterprins. Uit onderzoek bleek dat kinderen met een leesachterstand hier hun hele leven last van houden. Steenbeek-Planting: ‘Een achterstand is moeilijk in te halen, waardoor kinderen op de middelbare school een leerachterstand kunnen oplopen en sneller uitvallen. Ook later in hun werkende leven kan dit voor problemen zorgen: we zien dat ze vaker werk doen dat onder hun niveau is.’ Samen plezier maken Daarom helpt de game kinderen in de beginfase om hun leessnelheid op niveau te krijgen. ‘Kinderen moeten als ze net beginnen met lezen veel kilometers maken, dan leren ze het snelst. Dat begint op school, maar is bij uitstek iets waar ouders bij kunnen helpen,’ vertelt Steenbeek-Planting. Het doel van Letterprins is dat ouders of verzorgers en kinderen samen plezier maken, benadrukt ze. ‘De game is niet streng of onvriendelijk. En doordat je oefent met wat goed gaat heb je steeds een gezamenlijke succeservaring. Het kind wordt ondertussen langzaam beter, maar mag ook fouten maken. Zo voelen kind en volwassene zich met elkaar verbonden', licht Steenbeek-Planting toe. De game is dan ook zo ingericht dat ouders of verzorgers meespelen, bijvoorbeeld door de uitspraak van hun kind te vergelijken met de uitspraak van de Letterprins. 'Op deze manier maakt het ook niets uit wat het taalniveau van de ouders is’, voegt de onderzoeker toe. De toekomst van Letterprins De afgelopen jaren werkten de makers verder aan een nieuwe, verbeterde versie van de Letterprins, die in oktober 2022 gelanceerd wordt. ‘We hebben de game nog meer aangepast aan de wetenschappelijke kennis over hoe kinderen het liefst en het beste leren,’ zegt Steenbeek-Planting. Niet alleen haar proefschrift diende als input voor de game, maar ook inzichten van andere onderzoekers en bekende gameontwikkelaars werden meegenomen in Letterprins 2.0.  De psycholinguïst hoopt dat andere onderzoekers in de toekomst leren van de data die de game verzamelt. Steenbeek-Planting: ‘We willen de werking van bepaalde onderdelen analyseren. Daarnaast willen we ouders vragen of ze DNA van hun kind afstaan. Zo bekijken we of we leerverschillen tussen kinderen kunnen verklaren aan de hand van hun DNA-profiel. We weten namelijk dat dyslexie genetisch bepaald is. Die kinderen kun je dan op een andere manier laten starten met lezen, bijvoorbeeld. Zo wordt leren lezen leuker en makkelijker voor ieder kind.’ Om zo veel mogelijk kinderen te helpen bij het lezen vindt Steenbeek-Planting het belangrijk dat de game gratis blijft. Met een bijdrage help je mee om de game gratis te houden en help je mee om het spel steeds verder te ontwikkelen op basis van nieuwe onderzoeksinzichten.   Help je mee de leesvaardigheid van jonge kinderen te verbeteren? Doneer nu. 
View all

Create your fundraising page or join a team with friends, co-workers, your sports team or class mates. Take a look at these inspiring examples.

Start fundraising
View all

Personal story of Hilmar 

04-02-2023 | 15:33 Posted on: Students Fight Cancer (ROF) Personal story of Hilmar  Engels I was born in the Netherlands and lived there for 6 years before we moved to Iceland. When I was 8 year old I trained football, handball and basketball, in other word I was a very active kid. I was on a handball training and thought I had torn something in my knee. After the training I didn’t think much of this but let my parents know. Two weeks went by and my “injury” was just getting worse despite I had barely done anything. I went skiing with my little brother and my parents and did not skijump as I did usually. After that my parents thought something was wrong. I went to the hospital for an x-ray and thereafter an MRI, and a biopsy was taken. I was diagnosed with osteosarcoma (malignant tumor in the bone) above the left knee. Ahead was 10 months of chemotherapy and an amputation surgery (rotationplasty). As an 8 year old kid I didn’t really know what was going on and what it really meant being diagnosed with cancer. But since both my parents are doctors they knew exactly what was going on. They kept me optimistic and motivated to keep going through those difficult times. I was so sick I basically lived in the hospital for that whole year. I remember one time when my best friend visited me in the hospital. I recently got a dose of medicine and I couldn’t open my eyes or have a conversation with him. I just laid there like a mummy. After the chemotherapy, I recovered very quickly but I had to find some new sports because football was not really ideal. 5 months later I tried skiing on one leg, got a golf set for my 10th birthday and started playing basketball again. Today I am 22 years old and have competed in two Paralympic games in skiing and still play golf a lot in the summer. When I look back on my illness, I am grateful for the experience although I wouldn’t wish this upon my worst enemy. My life changed dramatically because of the cancer and not just for the worse. I have had many opportunities, met some amazing people and learned a lot because it. I believe it was preparing me for something bigger in the future.   Persoonlijk verhaal Hilmar Nederlands Ik ben in Nederland geboren en heb daar 6 jaar gewoond voordat we naar IJsland verhuisden. Toen ik 8 jaar oud was, speelde ik voetbal, handbal en basketbal, met andere woorden, ik was een heel actief kind. Ik was op een handbaltraining en dacht dat ik iets in mijn knie had gescheurd. Na de training vond ik dit niet zo erg, maar ik heb het mijn ouders laten weten. Twee weken gingen voorbij en mijn "blessure" werd alleen maar erger ondanks dat ik nauwelijks iets had gedaan. Ik ging skiën met mijn broertje en mijn ouders en sprong niet zoals gewoonlijk. Daarna dachten mijn ouders dat er iets niet klopte. Ik ging naar het ziekenhuis voor een röntgenfoto en daarna een MRI, en er werd een biopsie genomen. Ik kreeg de diagnose osteosarcoom (kwaadaardige tumor in het bot) boven de linkerknie. Vooruit was 10 maanden chemotherapie en een amputatieoperatie (rotatieplastiek). Als 8-jarig kind wist ik niet echt wat er aan de hand was en wat het echt betekende om de diagnose kanker te krijgen. Maar aangezien mijn beide ouders dokter zijn, wisten ze precies wat er aan de hand was. Ze hielden me optimistisch en gemotiveerd om door die moeilijke tijden heen te blijven gaan. Ik was zo ziek dat ik eigenlijk dat hele jaar in het ziekenhuis heb gewoond. Ik herinner me een keer dat mijn beste vriend me bezocht in het ziekenhuis. Ik kreeg onlangs een dosis medicijnen en ik kon mijn ogen niet openen of een gesprek met hem voeren. Ik lag daar gewoon als een mummie. Na de chemotherapie herstelde ik heel snel, maar ik moest nieuwe sporten vinden omdat voetbal niet echt ideaal was. 5 maanden later probeerde ik op één been te skiën, kreeg een golfset voor mijn 10e verjaardag en begon weer te basketballen. Vandaag ben ik 22 jaar oud en heb deelgenomen aan twee Paralympische spelen in skiën en speel nog steeds veel golf in de zomer. Als ik terugkijk op mijn ziekte, ben ik dankbaar voor de ervaring, hoewel ik dit mijn ergste vijand niet toewens. Mijn leven is ingrijpend veranderd door de kanker en niet alleen ten kwade. Ik heb veel kansen gehad, geweldige mensen ontmoet en daardoor veel geleerd. Ik geloof dat het me voorbereidde op iets groters in de toekomst.      
Read more
View all
€10

Anonymous

07-02-2023 | 23:45 To: Lopen voor het radboud oncologie fonds